Blogs

« Vorige - Volgende »

Walking in Memphis

14 april 2016 - 08:37  •  De Muziekfreak  •  reacties

Walking in Memphis

Nog een week of acht en dan gaat Marc Cohn voor het eerst een optreden geven in Nederland. De zanger en toetsenman is wereldberoemd vanwege zijn superhit “Walking In Memphis”. De nu 56-jarige zanger debuteerde in 1991 met een titelloos album “Marc Cohn” met daarop zijn wereldhit. Waarschijnlijk krijgt hij nooit meer een grotere hit dan die debuutsingle. Af en toe brengt Cohn een nieuwe CD uit. Hij heeft tot nog toe slechts vijf CD’s uitgebracht in een carriére van 25 jaar.

Marc Cohn is op tournee door Europa en treedt op in het voorprogramma van Bonnie Raitt. Maar omdat de sterzangeres en -gitariste in Nederland zal optreden tijdens het Holland International Bluesfestival van Johan Derksen op 3 en 4 juni in Grolloo geeft Marc Cohn een solo optreden in Tivoli op vrijdagavond 3 juni. De meest recente CD van Cohn verscheen in 2010 “Listening Booth 1970”. Een CD vol met covers uit zijn favoriete popjaar 1970.

In 1991 werd Marc Cohn binnen een paar weken een wereldster. “Walking In Memphis” wordt in 1992 voor twee Grammy’s (hoogste Amerikaanse muzikale onderscheiding) genomineerd: 1. Song van het jaar 1991 en 2. Beste zanger. De openingszin weet direct de aandacht te trekken: “put on my blue suede shoes and I boarded a plane”. Het is een duidelijke verwijzing naar Elvis Presley. Verder worden W.C. Handy (bluesgrootheid), Muriel (een verwijzing naar gospelzangeres Muriel Davis Wilkins), Graceland en Reverend Green (Al Green) genoemd. Hij zingt verder “touched down in the land of the Delta Blues, in the middle of the pouring rain”. Een mooie beeldende tekst die ondersteund wordt door een prachtige melodie en pianospel.

De tekst is eigenlijk een reisverslag van een reis die Cohn maakte in 1985. Hij ging naar Memphis om daar de toeristische hoogtepunten te zien maar hij had ook als wens om naar de kerk van soulzanger Al Green te gaan. Een onvergetelijke religieuze ervaring voor de jood Marc Cohn. In Cleveland ging hij in zijn jeugdjaren naar de synagoge. In die synagoge huilde hij vaak omdat hij deze synagoge gedwongen bezocht. In Memphis huilde hij weer maar nu in de kerk van Al Green. Nu waren het vreugdetranen. Cohn verloor op twee jarige leeftijd zijn moeder en tien jaar later zijn vader. Hij werd grootgebracht in een pleeggezin.

Na een concert met Suzanne Vega in Colorado  in 2005 is Marc Cohn het slachtoffer van een roofoverval. Zijn auto wordt klemgereden en een overvaller opent het vuur op Cohn. Hij wordt geraakt in zijn hoofd: de kogel schampt zijn slaap. Hij is de meest gelukkige ongelukkige man volgens de behandelende artsen want acht uur later is hij ontslagen uit het ziekenhuis. De overvaller krijgt een gevangenisstraf van 36 jaar. Eigenlijk is het een groot wonder dat Marc Cohn nog onder ons is.

Inmiddels heeft hij al veel erkenning gekregen van collega-muzikanten. Artiesten als David Crosby, Bonnie Raitt, Graham Nash, Rosanne Cash en Jackson Browne hebben hun bewondering uitgesproken voor het werk van Marc Cohn. Vrijdagavond 3 juni is een unieke gelegenheid om Marc Cohn  in levende lijve “Walking In Memphis” te zien spelen. Een reisje naar Utrecht loont zeker de moeite.

Fotograaf: Josh Walet